- Advertisement -
اخبارانیمیشن ایران

انیمیشن سینمایی به معنای واقعی نداریم

8.2Kviews

خیراندیشکار طراحی را با تصویرسازی مجله شروع کرده و سرانجام در یک روز پاییزی در سال ۸۲ با یک آگهی روزنامه وارد دنیای انیمیشن شده است. به گونه ای که در آغاز ، به عنوان طراح کلیپ در شرکت پارسیما و سپس با پروژه آریو ، به عنوان طراح شخصیت ، فعالیت حرفه ای را کلید زده است.

کسی که پس از تحصیل در رشته دانشگاهی سخت افزار کامپیوتر، همه سماجتش را در حوزه انیمیشن به کار گرفت و هم اکنون به عنوان انیماتور ، نویسنده ، کارگردان ، طراح استوری بورد و زمینه های متنوع دیگر این هنر ، فردی نام آشنا برای فعالان آن به شمار می آید ، “محمد خیراندیش” است ، که حالا زمینه تخصصی فعالیت خود را طراحی کاراکتر و انیمیت معرفی می کند.

با محمد خیراندیش ، به گفت و گو نشسته ایم:

 

آقای خیراندیش، با توجه به این که در رشته کامپیوتر تحصیل کرده اید، بفرمایید که آیا آغاز فعالیتتان در زمینه انیمیشن، با نرم افزارهای انیمیشنی همراه بوده است؟

 خیر. هنگامی که من کار انیمیشن را آغاز کردم، انیمیشن ها به صورت کلاسیک انجام می شد ، بعد از طراحی کاراکتر برای چند پروژه، مانند پروژه “دست های کوچک”، “روباه کلک” که کار خانم عبدی بود و آنونس پروژه “نبرد اسکندر” آقای رفیع پور را انجام دادم و پس از آن بود که، انیمیشن را به صورت سه بعدی و کامپیوتری در نرم افزار “مایا” آغاز کردم و در شرکت دیدار مشغول به کار شدم.

البته باید بگویم که در ۱۵ تیزر، علاوه بر ایده پردازی و انیماتوری به عنوان کارگردان نیز فعالیت داشته ام.  کار انیمیشن را به صورت دو بعدی یا سه بعدی ادامه دادم و عهده دار انیمیت تمامی تیزرهای پروژه وایمکس ایرانسل نیز بوده ام.

با توجه به تجربیاتتان، آیا در این حوزه تدریس هم می کنید؟

نزدیک به ۱۰ دوره در کلاس های طراحی شخصیت و انیمیت تدریس کرده ام که حاصل این کلاس ها بسیار خوب بوده است، چرا که بسیاری از دوستان و همکارانم را از میان همین کلاس ها پیدا کرده ام، اما در دو سال گذشته فعالیتی در زمینه تدریس نداشته ام.

بدون تعارف می دانیم که شما به صورت تخصصی در زمینه انیمیشن فعالیت دارید و قاعدتا شاهد این موضوع هستید که انیمیشن ایران  با انیمیشن سایر کشورها فاصله زیادی دارد و هنوز موفق نشده است که خود را در سطح بالایی نشان دهد، شما علت آن را در چه می دانید؟

اگر منظور شما فاصله از نظر کیفیت است که خیلی از عوامل می تواند دلیل این فاصله باشد!

شما به ما بگویید که دلیل این فاصله چیست، آیا نبود امکانات است یا نبود ایده یا مسلط نبودن انیماتورهای ما به تکنیک های مختلف؟

ما می توانیم در تمامی زمینه ها وارد شویم، چرا که در هر یک از آن ها نقصان های زیادی را شاهد هستیم ، از تکنیک، از پشتکار، فرهنگ کاری، به روز نبودن، تلاش نکردن، نرم افزار زدگی ، همه و همه مسایلی است که ما امروزه با آن ها رو به رو هستیم، چنان که فقط در مورد قابلیت های به روز شده نرم افزارها صحبت می کنیم و افرادمان تبدیل به کسانی شده اند که در حالت بد، با  نرم افزارها آشنایی ندارند و در حالت بهتر در این حد با نرم افزار آشنایند و می توانند در مورد آن صحبت کنند. متأسفانه، افراد به جای آن که نرم افزارها را به صورت کاربردی یاد بگیرند، تنها به f1 و به help تبدیل شده اند. البته این ایراد را اول به خودمان می گیریم و بعد جهات دیگر قضیه را هم بررسی می کنیم. از دیگر معضلات این رشته می-توان به نبود مدیریت جامع و باثبات، نبود سیستم آموزشی صحیح در زمینه انیمیشن، سیستم مالی نادرست مبتنی بر پول نفت به جای درآمدزایی خود انیمیشن که باعث می شود بسیاری از انیمیشن ها برای آرشیو تولید شوند و یا فقط در شبکه های انحصاری خودمان پخش شوند، اشاره داشت. حاصل تمامی این ها، آن است که ما داستان درست نداریم، وقتی آموزش صحیح نداشته ایم  پس داستان گویی را به صورت صحیح انجام نمی دهیم ، وقتی پول به صورت دولتی تزریق می شود بنابراین داستان درستی از ما خواسته نمی شود و همه آن ها سفارشی می شوند، من این عوامل را معلول علت های قبل می دانم و اما این ها خود علت می شوند برای این که انیمیشن های ما فاخر نیستند. هر چند که شخصا معتقدم ما در جایگاه بدی در انیمیشن نیستیم.

در جایگاه بدی نبودن مستلزم آن است که آثاری که در ایران ساخته می شود در عرصه جهانی نیز دیده و اکران شود که به نظر من چنین اتفاقی نمی افتد؟

بله، نبود سیستم اکران نیز یکی از دلایلی است که به انیمیشن ما آسیب می زند، وقتی که فقط تلویزیون قرار است آثار ما را پخش کند، همین می شود. اما دلایل من برای این که می گویم انیمیشن ایران در جایگاه بدی قرار ندارد، این است که اگر نگاهی به کشورهای اطرافمان مانند ترکیه بیندازیم که از لحاظ اقتصادی یکی از قطب های اقتصاد پویای منطقه به حساب می آید و رشد اقتصادی آن در سال های اخیر بسیار عالی بوده، می بینیم که انیماتورهای ما بسیار قوی تر از آن ها کار می کنند. با توجه به این که امکانات بسیار بهتری در اختیار دارند، زیر ساخت های بهتری دارند و از ارتباطات کامل تری به نسبت ما برخوردارند، اما سطح انیمیشن هایشان، بسیار نازل تر از انیمیشن ماست.

نزدیک ترین جایی که به ما انیمیشن را در سطح خوبی انجام می دهد کشور هندوستان است ولی با این پیش زمینه که هندوستان تقریبا ۳۰۰ هزار متخصص cg  (گرافیک کامپیوتری ) دارد که این رقم در ایران به ۱۰۰۰ نفر هم نمی رسد! شرکت های بزرگ در هندوستان سرمایه گذاری می کنند، در حال حاضر بزرگ ترین شرکت تولید انیمیشن پیکسار، در هندوستان شعبه دارد و همین مسأله موجب می شود که این کشور در این رشته رشد خوبی داشته باشد. به طور قاطع می گویم که به غیر از هندوستان، در اطراف ما کشورهای دیگر، در زمینه انیمیشن حرفی برای گفتن ندارند و این در حالی است که ما استعدادهای خوبی در اختیار داریم و باید کمک کنیم تا شکوفا شوند.

آیا سعی می شود که استعدادها به سمت متخصص شدن هدایت شوند؟ اصلا بهتر است بپرسم که آیا در دانشگاه های ما، آموزش به صورت اصولی انجام می گیرد؟

در دانشگاهها اتفاق خاصی نمی افتد. انیمیشن ما در مقطع کارشناسی ارشد، فقط در دو دانشگاه وجود دارد که به نظر من، این مقطع برای آموزش این هنر بسیار دیر است. کسانی که وارد این مقطع می شوند، یا از قبل متخصص شده اند و یا این که اگر نشده اند در این سن دیگر اتفاق خاصی برای آن ها نمی افتد. کل آرت (calarts) در آمریکا، نیروهای خود را از میان دانش آموزان با استعداد دبیرستان ها انتخاب می کند و آن ها را پرورش می دهد. ما هم شاهد خروجی این دانشگاه که شامل پیکسار، دیزنی، سونی پیکچرز و غیره می شوند، هستیم!

شرکت پیکسار دیگر نیازی به نیروی متخصص ندارد و نیروهای خود را از کل آرت گرفته است. دانشگاه های ما کم کاری کرده اند، صحبت از اساتید و کادر دانشگاهی نیست، ما به زیرساخت هایی در انیمیشن نیازمندیم که این زیرساخت ها در دانشگاه های ما وجود ندارد!

برایمان توضیح دهید آموزش هایی که داده می شود، شامل چیست؟ آیا فقط در حوزه کامپیوتری و بخش نرم افزاری انیمیشن است؟

متأسفانه بسیاری از آموزشگاه های ما به مکانی برای سودجویی تبدیل شده اند و آموزش هایی که داده می شود موجب می گردد که هنرجویان، بیشتر به بیراهه بروند. نتیجه اش همین می شود که عملا نیروی متخصصی از این آموزشگاه ها بیرون نمی آید، ولی در مبحث آرت، هنر صنعتی به اسم انیمیشن مظلوم واقع شده است. هنرمندان ما بدون اطلاع انیمیشنی وارد می شوند  و می خواهند خروجی انیمیشنی داشته باشند! به نظر من ما به مراکزی که بتوانند انیمیشن و هنر را باهم و به طور هم زمان هدایت کنند، نیازمندیم.

در صورتی که انیمیشن را به ۴ قسمت هنری، جشنواره ای، تلویزیونی و تبلیغاتی تقسیم کنیم، بگویید که در کدام یک از این بخش ها، انیمیشن ما قدرتمندتر عمل می کند؟

انیمیشن تبلیغاتی که تقریبا دیگر کار نمی شود و چند سالی است از بین رفته، تبلیغات ما تبدیل شده به تبلیغات بانک و یکی دو تا محصول خاص که این مهم نیز به وضعیت اقتصادی بد، اخذ مبالغ هنگفت برای تبلیغات و عوامل دیگر است. وقتی که برای تبلیغات، ما فقط صدا و سیما را داریم، طبیعی است که رقابتی ایجاد نمی شود و همه تبلیغات وارد اتاق بازرگانی این ارگان می شوند.

از طرفی دیگر، هزینه هایی که برای تبلیغ وجود دارد، متأسفانه درصد پخشی است که به شرکت های تبلیغاتی می رسد و به تولید کننده انیمیشن چیزی نمی رسد. درنتیجه، تولیدکننده برای پخش یک تبلیغ، باید مبلغ هنگفتی را به شرکت های پخش کننده بپردازد و از این روی، سود اصلی عاید شرکت پخش کننده می شود و بسیاری از تولیدکنندگان حاضرند تا در ازای گرفتن حق پخش، هزینه ای برای تولید دریافت نکنند. در بخش جشنواره ای نیز باید بگویم که انیمیشن جشنواره ای، هیچ گاه تبدیل به صنعت نمی شود. جاهایی مانند کانون پرورش فکری، از انیمیشن جشنواره ای حمایت می کنند و وقتی به جوایز نگاه می کنیم می بینیم که بسیاری از آن ها به تولیدات خود کانون داده می شود و از کار جشنواره ای که بیرون از کانون تولید می شود، حمایت چندانی صورت نمی گیرد و جوایز بین کسانی تقسیم می شود که یا در استخدام کانون هستند و یا از بودجه و امکانات آن استفاده کرده اند.

با این وجود، انیمیشن هایی که در جشنواره ها دیده می شود، از نظر کیفی، قابل قبول تر از انیمیشن های تلویزیونی هستند، دلیل آن چیست؟

قائدتا انیمیشنی که برای جشنواره ساخته می شود، یا باید حمایتی باشد و یا غیر حمایتی و در هر صورت، کار غیرصنعتی است و ممکن است زمان زیادی برای تولید آن صرف شده باشد. بنابراین از نظر کیفیت هم در سطح بالاتری قرار دارد، ولی مشکل ما در انیمیشن تلویزیونی، نرسیدن به استانداردسازی است. متأسفانه کارکرد انیمیشن در بسیاری از جاها فراموش شده، مدیای تلویزیون و انیمیشن ، مدیایی برای سرگرمی است اما، ما بار زیادی بر دوش انیمیشن می گذاریم که جنبه سرگرمی و لذت بردن آن برای مخاطب، دیگر فراموش می شود! به عنوان مثال، شخصیت قهرمان انیمیشن های ما بی مزه ترین شخصیت داستان می شود و دلیل آن این است که لیست کارهایی که شخصیت ما باید انجام دهد، بسیار زیاد می باشد، او باید باهوشی، سادگی، راستگویی، قداست، شوخ طبعی و ده ها خصلت خوب دیگر را یک جا با هم داشته باشد. پس مسلم است که فرصتی برای جذاب بودن، پیدا نمی کند. در واقع، وقتی انیمیشن را بارگذاری می کنیم، جذابیت های آن، از بین می رود.

دلیل اندک بودن انیمیشن های سینمایی ما، چیست؟

اگر بخواهیم کیفیت سینمایی را از شبکه ویدیویی جدا کنیم، باید بپذیریم که کیفییت تولیدی کارهایمان در حد و اندازه سینمایی نیست. هر چند که چند نمونه انیمیشن سینمایی تولید شده است، ولی ما انیمیشن سینمایی به معنای واقعی نداریم!

آیا تلاشی برای تولید بیشتر انیمیشن سینمایی، صورت می گیرد؟

در این زمینه صحبت های زیادی صورت می گیرد. اما در عمل باید ساختار صحیحی وجود داشته باشد تا این صحبت ها عملی شوند. از آن جا که ما سینمای مخصوص کودکان و نوجوانان نداریم و به سختی سالن در اختیار تولیدات انیمیشن قرار می گیرد، از تولیدات انیمیشن زیاد استقبال نمی شود.

آقای خیراندیش، حمایت دولت از کارهای انیمیشن، چگونه است؟

به نظر من، آن گونه که باید حمایت نمی شود، صحبت های زیادی در این مورد شده و اتفاقاتی نیز افتاده است. اما در کل اگر انتظار داریم که زیر ساخت ها تغییر کرده، استعدادیابی شده یا بسیج عمومی شکل گرفته است، باید بگویم که نه، چنین اتفاقاتی نیفتاده است. زیرا تنها وقتی حجم کارها زیاد می شود که کاملا سفارشی باشد.

من با این که در کارهایمان برای رسیدن به یک هدف فرهنگی، سیاست گذاری داشته باشیم مشکلی ندارم، به نظر من هرچیزی که هدفی نداشته باشد، اصلا منطقی نیست. ولی با شکل بسیار پررنگ قضیه نیز مخالفم، چون این بار اضافی موجب می شود تا این شاخه تر و تازه بشکند. در حالی که به نظر من، انیمیشن باید بتواند مخاطب را جذب کند و کم کم حرف هایی برای خود داشته باشد. ما دارای فرهنگ غنی هستیم و باید این فرهنگ، به صورتی درست وارد انیمیشن مان شود، نه این که شعاری را ببینیم که همراه انیمیشن است!

این درست است که انیمیشن، کار پر هزینه ایی است؟

بله این گونه است. هنگامی که می گویم مشکل مدیریتی داریم، دلیلش این است که مدیرانمان از پروسه تولید انیمیشن بی خبرند. برای ساخت تله فیلم، مبالغ بسیار هنگفتی اختصاص می دهیم، معمولا ساخت این تله فیلم ها ۱۰ روز و نهایتا یک ماه به طول می انجامد و این مسأله، قابل مقایسه با ساخت یک انیمیشن نیست. مدیران ما اصلا خبرندارند که مراحل ساخت یک انیمیشن، چه هست و چه زحماتی دارد. ببینید، برای ساخت یک ثانیه انیمیشن، باید ۲۴ فریم طراحی کنیم و بچه های ما برای ساخت یک ثانیه انیمیشن باید ساعت ها پشت کامپیوتر بنشینند. به جرأت می گویم مبالغی که به بازیگران و عوامل یک تله فیلم داده می شود با دستمزد های انیماتورهای ما، اصلا قابل مقایسه نیست.

چرا آن گونه که باید، در روزنامه ها و خبرگزاری ها به انیمیشن پرداخته نمی شود؟

انیمیشن مقوله دنبال های و هوی نیست، مقوله متینی است، حاشیه ندارد. انیماتورها، بدون حاشیه پشت کامپیوترهایشان کار می کنند و خبرگزاری ها به مباحثی بیشتر می پردازند که حاشیه بیشتری داشته باشد.

و سخن پایانی شما؟

در پایان ، توصیه ای کوچک برای سیاستگذاران این صنعت دارم تا بدانند انیمیشن صنعت پول سازی است، و به آن به عنوان بچه ای که می خواهد، شاخ غول را بشکند نگاه نکنند. انیمیشن، یک صنعت و یک خودکفایی است. اتفاقی است که می توانیم به آن تکیه کنیم و به آن بهاء دهیم. انیمیشن، در تمامی دنیا ثابت کرده که صنعتی سودآور است، ما می توانیم به آن بپردازیم تا برای ما سودآوری داشته باشد. نکته دوم این که روی شانه های این کودک نوپا، بار سنگینی از شعار و نگذاریم تا توان حرکت و بالیدن داشته باشد.

 

مطالعه کنید:  تریلر جدید انیمیشن ماری و گل جادوگر منتشر شد

این مطلب چقدر مفید بود؟

به این پست امتیاز دهید!

متوسط آرا / ۵٫

10 Comments

  1. سلام ….
    من سعیده هستم و در حال حاضر در پایه دوم دبیرستان تحصیل می کنم ان هم در رشته ی انیمیشن …
    با وجود علاقه ی بسیار من به این رشته …مشغله ی فکری من مشکل دانشگاه و ورود به ان است
    چون من در شهر بیرجند زندگی می کنم و خودتان که میدانید امکانات این شهر به نسبت کمتر است .می خواستم که نام دانشگاه هایی که این رشته را دارا هستن را برایم بگویید و نحوه ی ورود به ان را همم برای توضیح دهید

  2. سلام
    من در حال حاضر در رشته کاردانی گرافیک تحصیل میکنم و از کنکور فنی بدون خواندن پیش دانشگاهی وارد گرافیک شده ام.اما برای کارشناسی تصمیم دارم که انیمیشن بخوانم ولی نه میدونم منابعش چیه و نه کسی هست که من را راهنمایی کند. لطفا به من بگویید که چطور باید وارد کارشناسی این رشته بشوم

  3. سلام به دوستان بالایی که کامنت گذاشتن .
    دانشگاهای علمی کاربردی به تازگی رشته های مربوط به انیمیشن رو راه اندازی کرده اند . در مقطع کاردانی و در مقطع کارشناسی هم به شکل بدون کنکور و هم با کنکور .
    لطفا به سایت سنجش مراجع کنید و در بخش دانشگاه علمی کاربردی درفترچه های ثبت نام رو مطلاعه بفرمایین .
    موفق و پیروز باشین بچه ها

  4. من رضا شه پری هستم ۱۵سالمه و به نرم افزار مکس کاملا مسلط هستم اما تو شهر ما انیمیشن منی میشن نداریم چیکار کنم

  5. سلام.خسته نباشید.
    من فوق دیپلم کامپیوتر هستم میخوام برای کارشناسی
    و ارشدانیمیشن بخونم.
    خواهشا راهنماییم کنیدکه جگونه تفییررشته بدم

  6. سلام به همه دوستان،
    انیمیشن بیشتر یک هنر است نه دانش !! دانش رو حتما باید در دانشگاه بخونید مثل عمران یا فیزیک اتمی و غیره اما انیمیشن بیشتر یک هنر تجربی است تا دانش .بله در دانشگاه میشود تجربه رو انتقال داد اما حرف مال کشور مثل آمریکا یا اروپا است ادر آکادمی های تخصصی نه همه جا.
    من رشته تحصیلیم شهرسازیه و بطور تجربی انیمیشن رو یاد گرفتم اتفاقا انیمیشن سازهای تجربی موفقی هم دیدم .

  7. درود من گرافیک میخوندم که انصراف دادم چون داستان نویسی را بیشتر دوست داشتم و دارم..من در زمینه داستان نویسی استعداد خوبی دارم و میتونم داستانهای خوبی برای ساخت انیمیشن بنویسم و همچنین ایده هایی دارم به نظرم جالب خواهد شد.اگر جایی رو میشناسید که میتواند از این استعداد من استفاده استفاده کنند ..لطفا راهنمایی ام کنید..

  8. سلام ممنونم از راهنماییتون…من در حال حاضر دوم هنرستان رشته ی انیمیشن می خونم که خیلی به این رشته علاقه دارم و شنیدم آیندش و بازار کارش خیلی خوبه ولی از درآمد و دانشگاهش هیچی نمی دونم و اینکه من اهل تبریزم و آرزوم اینه که تو صدا و سیما کار کنم…و اینکه خیلی دوس دارم منو راهنمایی کنید…ممنونم

  9. سلام.و ضمن خسته نباشید. میخواستم دانشگاه های معتبری ک تو ایران رشته انیمیشن رو در مقطع کارشناسی و کاردانی ب کارشناسی بصورت دولتی (سراسرس) تدریس میشه رو ب من معرفی کنین فوق العاده ممنونتون میشم.

Leave a Response

7 + 3 =

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.