- Advertisement -
اخبار

۲۰ سالگی انیمیشن داستان اسباب بازی

1.71Kviews


صحبت ها و تجربیات افرادی که در این انیمیشن موفق حضور داشتند.

داستان اسباب بازی اولین انیمیشنی است که تماما در محیط کامپیوتری و به صورت دیجیتال تولید شده است. و کسانی که در این پروژه کار کرده اند، همچنان در حال تولید انیمیشن هستند و دنیای انیمیشن را رها نکرده اند.

۲۰ سال پیش در ۲۲ نوامبر سال ۱۹۹۵ (چهارشنبه، ۱ آذر ۱۳۷۴) انیمیشن داستان اسباب بازی به روی پرده سینما ها رفت و آغازی بر انیمیشن های گرافیکی ۳ بعدی بود. به عنوان یک شاهکار هنری – انیمیشن داستان اسباب بازی اولین انیمیشنی است که تماما در محیط کامپیوتری و به صورت دیجیتال تولید شده است کسانی که در این انیمیشن با جان لستر همکاری داشتند، پس از گذشت دو دهه همچنان در این حرفه مشغول هستند.


خیلی از این افراد همچنان در کمپانی پیکسار باقی مانده اند، برخی دیگر اما از این کمپانی جدا شده اند و بر روی پروژه های خودشان مشغول به کار شده اند. اما همه آن ها داستان و خاطراتی از یادگیری خودشان در پیکسار دارند درباره ایده پردازی، درباره بهترین نوع و نحوه همکاری در پروژه، از همه مهمتر، درباره داشتن روحیه خوب و شاد در طول مدت پروسه تولید فیلم که واقعا کار سخت و طاقت فرسایی است.

در طی مدت این سال ها در تمام فیلم هایی که این افراد تولید کرده اند از اسمورف ها گرفته تا انیمیشن جدید آن ها با نام استورک (لک لک)، کاملا مشخص است که آن ها از چیز هایی استفاده می کنند که در انیمیشن داستان اسباب بازی آموخته اند. و این کار جان لستر صرفا در مورد تکنیک داستان پردازی نبود. این انیمیشن درباره درست کردن محیطی بود که همه می توانند آزادانه ایده های خود را مطرح کنند و مهارت های خود را در پروژه بکار گیرند. و این درس برای کسانی که در حال حاضر پروژه خودشان را کارگردانی می کنند مورد استفاده قرار می گیرد.

و الان درباره افرادی صحبت خواهیم کرد که در این انیمیشن حضور داشته اند و در حال حاضر پروژه های خودشان را پیش می برند و درباره درس هایی که در طول مدت پروژه داستان اسباب بازی آموخته اند، به ما می گویند.

بونی آرنولد، یکی از موفق ترین تهیه کنندگانی است که امروز در صنعت انیمیشن مشغول به کار است: انیمیشن آپ درست قبل از ملاقات من با جان لستر بود، من تا آن زمان بر روی انیمیشن ژانر خانوادگی کار نمی کردم. من می دانم که آپ فیلم بزرگی بود ولی چیزی که داستان اسباب بازی را متمایز می کند، این است که او اولین نوع انیمیشن در این ژانر بود. همه ما جوان بودیم و بی تجربه، اما جان لستر همانند یک هدف برای ما بود و همه ما می دانستیم که می خواهیم بر روی این پروژه کار کنیم و جزئی از آن باشیم. این فیلمی بود که مسیر فیلم هایی که پس از آن ساخته شده است و همچنین شغل ما نیز تغییر داد.

من فکر می کنم که ما می دانستیم این کار نتیجه خوبی را به همراه خواهد داشت اما هیچ ایده ای درباره آن نداشتیم، کار بزرگتر میشد و این حس را به ما منتقل می کرد که محبوب بچه ها خواهد شد. دختر من الان ۲۱ سال دارد و داستان اسباب بازی ۲۰ ساله شده است، او به اندازه کافی بزرگ شده است که بتواند از این انیمشین لذت ببرد، این بسیار لذت بخش است که شما بر روی پروژه ای کار کنید که بچه ها آن را دوست دارند و جزئی از این پروژه فوق العاده باشید.

کلی آزبری، که کارگردانی اسمورف ها به عهده دارد: من هرگز شیوه داستان گویی بهتر از آنچه که در پیکسار وجود دارد را ندیده ام. تمرکز آن ها بر روی تکنیک قصه گویی کلاسیک است که والت دیزی هم از آن استفاده می کند، در این شیوه کاراکتر ها به گونه ای برای تماشاگران معرفی می شوند که آن ها را دوست خواهند داشت و از ذهنشان پاک نخواهند شد. آن ها همچنین داستان را تجزیه و تحلیل می کنند و آن را صادقانه مورد بررسی قرار می دهند که آیا می تواند این داستان موفق باشد و یا خیر. اگر در جایی از داستان نیاز باشد تا مجدد بر روی آن کار شود، آن ها این کار را انجام می دهند و سپس ادامه فیلم را پیش می برند.

همچنین این علاقه و رقبت به داستان گویی آن ها باعث شده است که همگان فیلم های آن ها را دوست داشته باشند. من تحت تاثیر این شیوه قصه گویی و داستان پردازی قرار گرفته ام و من از این ایده ها در کارهای خودم استفاده می کنم.

(شما می توانید برای مطالعه بیشتر در مورد داستان پردازی . قصه گویی در انیمیشن به مقاله ای که قبلا در سایت خانه انیمیشن با عنوان ۲۲ قانون قصه گویی از دید پیکسار منتشر شده است، مراجعه کنید)

رابرت لنس، که ورک شاپ های نویسندگی را در تمام دنیا دایر می کند: من نمیتوانم بگویم که کار در پروژه داستان اسباب بازی چقدر در زندگی و رویه کاری من تاثیر گذار بوده است. کاملا مسیر جدیدی را به من نشان داد. من واقعا آموختم که چگونه یک داستان را باید بیان کرد. جان لستر جایی را درست کرده بود که همه احساس می کردند که می خواهند چیزی را به اشتراک بگذارند و بهترین تلاش خود را می کردند، جایی که همکاری ارزش داشت و به همین دلیل بود که همه در آن سخت تلاش می کردند. همه می خواستند جزئی از این پروسه باشند و سهمی در نحوه ساخت فیلم و نحوه قصه گویی آن داشته باشند.

آن ها راه های مختلفی را برای قصه گویی داشتند و سرمایه گذاری زیادی از لحاظ زمانی انجام دادند تا به یک شیوه درست در قصه گویی برسند، اگر آن ها به این نتیجه می رسیدند که این شیوه برای قصه گویی مناسب نیست، همه چیز را از ابتدا شروع می کردند و این کار را تا جایی ادامه می دادند که بهترین روش را پیدا کنند. آن ها زمان زیادی را صرف این کار می کردند و ترجیح می دادند که به این صورت کار کنند تا اینکه بخواهند خیل زود و با عجله انیمیشن را به روی پرده سینما ببرند.

شیوه قصه گویی کلاسیک که آن ها استفاده می کردند چیزی است که من در حال حاضر از آن استفاده می کنم و آن را تدریس می کنم. چیزی که آن ها استفاده کردند چیز جدیدی نبود اما راه و شیوه و تکنیکی که آن ها داشتند نقطه تمایز آن بود و این همان دلیلی است که من پس از ۲۰ سال همچنان به داستان اسباب بازی فکر می کنم.

داگ سویتلند، که الان استروک (لک لک) را کارگردانی می کند: تعداد افراد زیادی در پروژه داستان اسباب بازی شرکت نداشتند اما افرادی که در آن حضور داشتند هر کدام مهارت های فوق العاده ای در ضمینه کاری خود داشتند که باعث شد کار به خوبی و با کیفیت به سر انجام برسد. و من فکر میکنم این به دلیل ارزشی بود که جان لستر برای افراد قائل بود. من الان در حال حاضر درگیر ساخت انیمیشن استروک (لک لک) هستم و ترجیح می دهم که با افراد ملاقات های خصوصی و فردی داشته باشم و حتی برای این کار من بار ها به ونکوور کانادا پرواز کرده ام. شما به یک همچین ارتباطاتی برای ساخت یک فیلم نیاز دارید و باید با افرادی که در فیلم حضور دارند ارتباط خوب و نزدیکی داشته باشید. جان لستر همواره در حال صحبت کردن و ارتباط بر قرار کردن با افراد بود. شما باید به حرف دیگران گوش دهید و باید در برابر ایده های مختلف بسیار باز باشید و برای شما اهمیتی نداشته باشد که این ایده ها از طرف چه کسی مطرح می شود و از کجا می آیند. این مهم ترین چیزی است که من در آنجا آموختم.

حس و حالی که در پیکسار بود قابل وصف نیست، شما در عین کار سخت و طاقت فرسایی که داشتید، لحظات شاد و فوق العاده ای را در آنجا تجربه می کردید.

ویلیام جویس، کمپانی خودش را با نام (مون بوت استودیوز) تاسیس کرد و الان بر روی همه چیز از اپلیکیشن ها گرفته تا فیلم کوتاه در حال فعالیت است: من به یاد می آورم که با جان لستر و سوار بر خودروی تویوتای او چیزی حدود ۲۵۰٫۰۰۰ مایل را رانندگی می کردیم تا ببینیم اسباب بازی فروشی فائو شوارتز چیز جدیدی برای پروژه داستان اسباب بازی دارد و یا خیر. ما از آنجا چیز های زیادی به عنوان اسباب بازی های وودی خریدیم. من مریخی ها و چیز های دیگر را خریدم. ما می دانستیم که این کار بزرگ دیگر تکرار نخواهد شد.

سال ها بعد ویلیام جویس جایزه بهترین انیمیشن کوتاه برای کتاب های پرنده آقای موریس لسمور را دریافت کرد.

داستان اسباب بازی اولین انیمیشن بلند کامپیوتری پیکسار است که در سال ۱۹۹۵ ساخته شد. به دنبال استقبال زیاد از این فیلم، دنباله آن با نام داستان اسباب بازی ۲ در سال ۱۹۹۹ ساخته شد و داستان اسباب بازی ۳ نیز در سال ۲۰۱۰ اکران شد.

سه‌گانه «داستان اسباب بازی» با مجموع هزینه ساخت ۳۲۰ میلیون دلار در کل فروشی بالغ بر ۱٫۹۵ میلیارد دلار را در گیشه جهانی ثبت کرده است و چهارمین قسمت ازاین انیمیشن محبوب نیز طبق برنامه‌ریزی از تاریخ ۱۶ ژوئن ۲۰۱۷ از سوی کمپانی پیکسار اکران می‌شود.

 

مطالعه کنید:  اولین تریلر انیمیشن مامور 327: عملیات سلمانی

منبع: Animation Magazine

این مطلب چقدر مفید بود؟

به این پست امتیاز دهید!

متوسط آرا / ۵٫

Leave a Response

74 + = 84

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.