تماس با ما

خانه انیمیشن ، خانه ایست برای تمام خانواده ی بزرگ انیمیشن ایران.

- Advertisement -
آموزشاخبارمقالات

بازیگری و انیمیشن

2.5Kviews


به عنوان یک تعریف قدیمی و کلیشه ای “انیماتور بازیگری است که با قلم خودش به ایفای نقش می پردازد”. نه “طراحی که بازی می کند”، اما در درجه اول – یک بازیگر است. اگر شما می خواهید بواسطه یک کاراکتر داستانی را بیان کنید، اینکه شما باید یک بازیگر باشید غیر قابل اجتناب است. تنها سوالی که در اینجا مطرح می شود این است که شما بازیگر خوبی هستید یا بازیگر بدی هستید.

در مقایسه با کیفیت بازیگری کاراکتر هایی همچون شیر خان (کتاب جنگل)، کاپیتان هوک (پتر پن) و دیگر کاراکتر های شبیه این موارد، کاراکتر های امروزی بسیار تو خالی، عروسک مانند و فاقد یک شخصیت و هویت هستند.در برخی موارد، یک صدای بسیار خوب و با استعداد می تواند به کاراکتر نیروی عجیبی دهد (رابین ویلیامز در نقش غول در انیمیشن علاالدین): اما معمولا فیلم نامه به تنهایی برای آماده سازی و مهیا کردن این کاراکتر ها برای شخصیت شان مورد استفاده قرار می گیرد.

در فروم های متعدد اینترنتی افرادی را می توانید پیدا کنید که مسئله آن ها در مورد نرم افزار، طراحی، تکسچر، و یا برخی از حرکات باشد- اما واقعا چیزی که شاهد آن نیستیم مطالبی در مورد بازیگری است. هیچ گاه با یک چنین کامنتی در فروم ها مواجه نشدیم “انیمت کار خوب است اما کاراکتر فاقد شخصیت است”. به نظر می رسد که سطح تجربیات بسیار پایین است، که البته همین مقدار هم برای اینکه انیماتور ما دچار مشکلات تکنیکی نشود کافی به نظر می رسد. آیا شما ممکن است نویسنده ای که فقط ایرادات املایی در نوشته اش وجود ندارد را مورد تمجید و ستایش قرار دهید؟

در ادامه مطلب ما مورد بازیگری در انیمیشن را بیشتر بسط خواهیم داد، که برای هر کاراکتری کاربرد دارد حتی شامل کاراکتر های سه بعدی نیز می شود. این مقاله به منظور ارائه فرمول خاصی برای “بازیگری خوب در انیمیشن” نیست چون در واقع چنین فرمولی وجود خارجی ندارند. هر انیماتوری رفتار منحصر به فرد خودش را دارد، هر فیلمی نیاز به عوامل خودش را دارد، و بدون شک در اینجا راه های مختلفی برای گرفتن یک بازی  خوب وجود دارد. هدف از این بحث بیان یک “جعبه ابزار” برای بازیگر / انیماتور است، و شاید کمی بیشتر حتی یک مقدار- آگاهی انیماتور از بازیگری در انیمیشن است.

 

بازیگری خوب چیست؟

اولین جوابی که معمولا پس از بیان این پرسش می شنویم این است “بازیگری قابل باور” یک بازیگری خوب است. اما این تنها یک طرف ماجرا است. یک بازیگری خوب، یک بازی قابل باور و جذاب است. این دو خصیصه را ما می توانیم به عنوان یک بازیگری خوب در بازی کاراکتر ها بپذیریم. با این ایده به عنوان اصل موضوع، ما تلاش می کنیم که مواردی که یک بازی را قابل باور و جذاب می کند را مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار دهیم.

 

بازیگری قابل باور

در زندگی یک انیماتور لحظه های کوتاه و ناب و اعجاب انگیزی وجود دارد. این خاطره ها و لحظه ها هستند که به خاطر آن ها برخی افراد انیماتور شدند و همین دلایل هم هستند که آن ها همچنان این کار را انجام می دهند و از انیمت کردن لذت می برند. ما در مورد لحظه هایی صحبت می کنیم که شما به انیمیشن هایی نگاه می کنید که خود شما آن ها را ساخته اید و ناگهان شما کاراکتر خود را باور می کنید. ناگهان آن ها زنده می شوند و این لحظه ها همان بازیگری باور پذیر است.

قابل باور بودن بازیگری نیروی قدرتمندی است که بیننده را به خود جذب می کند، چون تماشای آن ها برای بینده معنایی به همراه دارد. تمام افراد برای ما دارای معانی هستند حتی اگر ما درباره آن ها همیشه فکر نکنیم: اگر یک فرد غریبه ای در کنار ما در اتوبوس نشسته باشد و ناگهان به زمین بخورد، شما قطعا به این موضوع بی تفاوت نخواهید بود- چون حقیقت ماجرا این است که این گوشت و خون انسانی که او دارد دارای یک معنی و تعریف برای ما است. این همان دلیلی است که ما وقتی که مادر بامبی می میرد احساس ناراحتی و تاسف می کنیم: ما او و بامبی را باور کرده ایم، و هر دوی آن ها برای ما دارای معانی هستند. از طرف دیگر، کاراکتر هایی که در «ساوت پارک» حضور دارند به هیچ عنوان برای ما باور پذیری ندارند و به همین دلیل است که اگر آن ها همدیگر را بکشند هیچ حسی به ما منتقل نمی شود و موردی بوجود نمی آید.

(نکته ای که باید در اینجا به آن اشاره کنیم این است که تنها انیماتور نیست که نقشی در باور پذیر بودن یک کاراکتر باید ایفا کند، بلکه فیلم نامه هم باید به او یک همچین اجازه ای را بدهد)

باور پذیری یک بازی به این معنی است که بیننده احساس کند بازی کاراکتر ها نتیجه انگیزه درونی خود کاراکتر است و نه انگیزه های درونی انیماتور: این چیزی که کاراکتر احساس می کند، فکر می کند و عکس العمل نشان می دهد، تماما باید بر طبق مود و شخصیت او باشد. این خط آخر دارای تاکید بسیار است و مؤلفه های یک بازیگری قابل باور است:

احساس

هدف از این موضوع صرفا احساس های زود گذر و سطحی همچون شادی، غم و دیگر چیز ها نیست داشتن یک سری احساس های درونی است که ما در همه زمان ها داریم شاید بتوان بر آن نام “هوشیاری” را نهاد. زمانی که در حال انیمیت کردن هستید سعی کنید با او ارتباط بر قرار کنید و صرفا تمام حواس شما به رعایت کردن اصول اساسی انیمیشن نباشد.

 

فکر کردن

کاراکتر شما نباید تمام حرکات خود را بر اساس غریزه انجام دهد بلکه ما باید موقعیت هایی را بوجود بیاوریم که نشان دهیم کاراکتر ما قبل از انجام تعدادی از کار ها فکر می کند و همین باعث تصمیم گرفتن و حرکت او می شود. این کار به انیمیشن شما عمق می دهد، و آن را پیچیده و باور پذیر تر می کند.

 

عکس العمل

بازیگری در حقیقت کم و بیش یک سری از عکس العمل هاست کاراکتر به فضا، کاراکتر های دیگر و به محرک ها واکنش نشان می دهد. هر حرکتی باید دارای یک دلیل باشد. مطمئن شوید که می دانید کاراکتر شما به چه چیزی عکس العمل نشان می دهد و این عکس العمل او منطقی و از روی دلیل است (در معنای دیگر کلمه: این کار یک کار منطقی است که کاراکتر خاص شما به گونه ای خاص واکنش نشان دهد).

 

ثبات

یک روند ثابتی را در رفتار های کاراکتر و عکس العمل های او رعایت کنید. یک کاراکتر خجالتی (حر کت های کوتاه و ترسو) که کار های غیر منتظره و برون گرایانه ای را بدون دلیل واضحی از خود نشان می دهد، می تواند به اعتبار او لطمه بزند.

 

شخصیت

شخصیت یک کاراکتر عکس العمل های او را دیکته می کند- همچون بازیگری. دوباره این موضوع تکرار می کنیم که ما صرفا درباره تعریف شخصیت ها همچون “مغرور”، “ترش رو” و غیره  صحبت نمی کنیم. تلاش کنید کاراکتر خود را بشناسید همچون که برای شناخت یک خانواده و یا کسانی که با ان ها کار می کنید، این کار ار انجام می دهید. چه چیزی باعث تیک پیدا کردن او می شود؟ او از چه چیز هایی می ترسد؟ مشکلات او چه چیز هایی است؟

 

مود

مود همچون شخصیت است مود هم عکس العمل های کاراکتر را به او دیکته می کند اما نه مثل شخصیت. تاثیرات او زودگذر است. برای مثال: فردی که با عجله می خواهد به محل کار خود برود، عمل و عکس العمل های او با کاراکتری که شبیه او است ولی به آرامی و در یک بعد از ظهر با سگ خود به پیاده روی می رود کاملا متفاوت است.

 

ممکن است کسی با خواندن مواردی که در بالا گفته شد این فکر را بکند “تمام این چیز هایی که گفته شد متعلق به نمایش نامه و استوری برد است! عکس العمل ها، شخصیت، مود من نمیتوانم تمام این موارد را کنترل کنم! من تنها یک انیماتور در اینجا هستیم، کار من تنها به حرکت در آوردن کاراکتر است و اطمینان داشتن از اینکه پیش بینی ها نیز درست رعایت شده باشد!” برای جواب با این پرسش میتوانیم مثال زیر را با هم بررسی کنیم:

یک استوری برد ورود بازیگر به کادر را نشان می دهد که به صورت عصبانی به کاراکتر دیگر نگاه می کند. شما مسئولیت انیمیت این صحنه را به عهده می گیرید و سوالاتی در اینجا مطرح می شود: آیا کاراکتر آرام وارد صحنه می شود؟ به سرعت؟ با احتیاط؟ شتاب زده؟ آیا او آرام می ایستد و یا به سرعت؟ آیا او کاراکتر مقابل را می شناسد و یا این اولین ملاقات آن ها است؟ آیا او عصبانی است و یا صرفا از شرایط راضی نیست؟ نوع عصبانیت او چگونه است؟ درمانده (همچون عصبانیت یک فرزند از پدر و مادرش)، و یا برتر (همچون عصبانیت پدر و مادر از فرزندش)؟ و انواع و اقسام مختلف عصبانیت و خشم.

وظیفه بازیگر / انیماتور این است که نمایش نامه را به صورت دقیق مطالعه کند، استوری  برد را خوب بفهمد و تلاش کند که با کاراکتر ارتباط برقرار کند و در نقش او برود. به معنای دیگر کلمه: پیدا کردن احساسات درونی کاراکتر و به تن کردن آن برای مدتی که در نقش او هستیم و با این کار است که ما می توانیم شناخت خوبی از کاراکتر خود داشته باشیم. یک بازیگر خوب، بازی خود را اختراع نمی کند بلکه او آن ار کشف می کند. و انیماتور هنوز با این چالش سخت روبرو است که تجربیات خود را در انیمیشن به کار برد، همان اصول مقدماتی و اصلی انیشمن در حرکت. البته باید بگوییم که این کار راحتی نیست اما پاداش آن خلق لحظات جادویی قابل آور در انیمیشن است که ارزش یک کار سخت را دارد.

در مقاله های بعدی به موضوع بازیگری جذاب خواهیم پرداخت.

 

مطالعه کنید:  انیمیشن “شکارچی شیر” + تیزر و گالری تصاویر

منبع: Animation Arena

این مطلب چقدر مفید بود؟

به این پست امتیاز دهید!

متوسط آرا / ۵٫

1 Comment

  1. سلام
    امیدوارم حالتون بر وفق افکارتون باشه
    من فیلمنامه انیمیشمن های پیکسار رو میخوام
    انگلیسیم زیاد خوب نیست
    لطفا کمک کنین یا مثلا
    از بقیه شرکت ها مثلا پاندا کونگ فوکار
    مرسی ممنون

Leave a Response

9 + 1 =

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.